Hukukî durum son kontrol tarihi: 10 Kasım 2026
Pazartesi sabahı 08.40’ta bulut sağlayıcısından kısa bir e-posta geliyor: “Altyapımızdaki şüpheli hareketleri inceliyoruz.” Hangi müşteri alanlarının etkilendiği belli değil. Ham loglar paylaşılmamış. Alt hizmet sağlayıcının adı dahi açıklanmamış. Buna rağmen şirketin bildirim süreleri ve log saklama penceresi işlemeye başlamış olabilir.
Hukuk ekibinin elinde henüz kesin bir ihlal raporu yoktur; fakat beklemek de tarafsız bir seçenek değildir. Şirketin bir yandan delili koruması, bir yandan bildirim sürelerini izlemesi, diğer yandan sağlayıcıyla arasındaki sözleşmenin gerçekten ne işe yaradığını görmesi gerekir. Bulut sağlayıcısında siber olay yaşandığında asıl güçlük, mevzuatın hiç bilinmemesinden değil, teknik belirsizlik sürerken hukukî karar verilmek zorunda kalınmasından doğar.
Mesele tam burada başlıyor. Şirket, sağlayıcının nihai raporunu beklerken kendi bildirim ve delil yükümlülüklerini kaçırmamalı; fakat teknik kapsam belirlenmeden her kuruma aynı metni gönderme kolaycılığına da düşmemelidir.
Kısa cevap: Olay sağlayıcının ortamında yaşanmış olsa bile şirket kendi bildirim, denetim ve delil koruma yükümlülüklerinden çıkmaz. Buna karşılık her kesinti de kişisel veri ihlali değildir. Önce olayın etkisi ve tarafların fiilî rolleri belirlenir; bildirim kararı mevcut delille gerekçelendirilir.
Olayın adını çok erken koymayın
İlk toplantıda genellikle iki cümleden biri duyulur: “Sağlayıcı hacklendi, sorumluluk onda” veya “Kişisel veri ihlali var, 72 saatimiz başladı.” İki cümle de doğru olabilir; fakat ilk saatlerde ikisi de çoğu zaman kanıtlanmış değildir.
Olayın sağlayıcının altyapısında görülmesi, sebebin mutlaka sağlayıcının kusuru olduğu anlamına gelmez. Sorun, müşterinin hatalı yapılandırmasından, ele geçirilmiş bir kullanıcı hesabından, sağlayıcının kontrolündeki bir zafiyetten, alt yükleniciden veya bunların birleşiminden kaynaklanabilir. Kök neden ortaya çıkana kadar “sağlayıcı kaynaklı olay” yerine “sağlayıcı katmanında gerçekleşen olay” demek daha sağlıklıdır. Bu tercih yalnız ihtiyatlı bir hukuk dili değildir; daha sonra kurulacak kusur, nedensellik ve rücu iddiasının da tutarlı kalmasını sağlar.
Benzer bir ayrım “siber olay” ile “kişisel veri ihlali” arasında yapılmalıdır. Hizmetin üç saat kullanılamaması, veri bütünlüğünün bozulması veya yönetici hesabının ele geçirilmesi siber olay teşkil edebilir. Buna karşılık KVKK bakımından bildirimin konusu, kişisel verilerin kanuni olmayan yollarla başkaları tarafından elde edilmesiyle bağlantılıdır. Yalnız erişilebilirlik kaybı yaşanan ve yetkisiz erişime dair emare bulunmayan her kesinti, kendiliğinden aynı bildirim sonucunu doğurmaz.
Bu ayrım küçük görünebilir; fakat sürenin hangi anda başladığını belirleyebilir. Olay dosyasına tek bir tarih yazmak yetmez. Olayın teknik olarak başladığı, ilk alarmın üretildiği, şirketin olayın niteliği hakkında makul bilgiye ulaştığı ve olayın belirli bir düzenleme bakımından sınıflandırıldığı anlar ayrı ayrı kaydedilmelidir. Özellikle GDPR ve DORA gibi düzenlemelerde “farkındalık” ile “sınıflandırma” aynı başlangıç noktası değildir.
İlk iş bir sorumlu bulmak değil, delili kaybetmemektir
Kriz toplantısında sorumluluğun tartışılması kaçınılmazdır. Fakat log saklama süresi doluyorsa, en doğru hukukî tartışma bile birkaç saat sonra dayanaksız kalabilir. Bu nedenle ilk yazılı işlem çoğu zaman bir kusur ihtarı değil, açık ve ölçülü bir delil koruma talebi olmalıdır.
Sağlayıcının genel durum sayfası bu ihtiyacı karşılamaz. “Hizmette kesinti yaşandı, sorun giderildi” açıklaması, hangi müşteri alanının etkilendiğini, ayrıcalıklı erişimin kullanılıp kullanılmadığını veya verinin görüntülenip görüntülenmediğini göstermez.
Sağlayıcıya gönderilecek ilk yazıda dört bilgi kümesi özellikle aranmalıdır. Birincisi zaman ve kapsamdır: olay ne zaman başladı, ne zaman doğrulandı; hangi müşteri alanı, hesap, servis, bölge ve alt işleyen etkilendi? İkincisi kimlik ve yetki kayıtlarıdır: yönetici, API, ağ, depolama ve anahtar yönetimi loglarında ne görünüyor; kaynak IP, oturum veya yetki yükseltme kaydı var mı? Üçüncüsü verinin durumudur: hangi veri kategorileri söz konusu, görüntüleme ya da dışarı çıkarma ihtimali var mı, şifreleme anahtarları güvende mi? Son küme ise kök neden ve iyileştirmedir: saldırı vektörü, kalıcılık, yatay hareket, alınan geçici önlem ve güvenli geri dönüş yöntemi nedir?
Talepte bilinmeyen hususlar da açıkça yazılmalıdır. Sağlayıcı o anda kök nedeni bilmiyorsa, bunu cevapsız bırakmak yerine ne zaman güncelleyeceğini bildirmelidir. Hukuk ekibi açısından eksik bilginin kendisi de bir olgudur; bildirimin aşamalı yapılmasının veya ihtiyatlı bir karar alınmasının gerekçesini oluşturabilir.
Uygulamada en sık kaybedilen şey bazen logun kendisi değil, logun ne zaman ve kim tarafından alındığını gösteren kayıttır. Üretim ortamını kurtarmak elbette bekleyemez. Ancak müdahaleden önce veya müdahaleyle eş zamanlı güvenilir kopya alınmalı; kopyayı kimin, ne zaman ve hangi araçla aldığı yazılmalı; ham kayıtların hash (özet) değerleri çıkarılmalı; sistem saatiyle güvenilir zaman kaynağı arasındaki fark not edilmelidir.
HMK’nın 199. maddesi elektronik veriyi belge kavramı içinde değerlendirir. Delilin kaybolma tehlikesi varsa m.400 ve devamındaki delil tespiti imkânı da somut olayda gündeme gelebilir. “Delil zinciri” bütün düzenlemelerde aynı isimle öngörülmüş tek tip bir form değildir. Buna rağmen kaydın kaynağını, bütünlüğünü ve kimlerin elinden geçtiğini göstermek; idari inceleme, sigorta, sözleşme talebi ve dava bakımından ciddi fark yaratır.
“Olay sağlayıcıda oldu” savunması neden yetmez?
Dış hizmet alımı, teknik işi devredebilir; fakat kamu hukukundan doğan yükümlülüğü her durumda ortadan kaldırmaz. 6698 sayılı Kanun’un 12. maddesi, kişisel verilerin bir başkası tarafından veri sorumlusu adına işlenmesi hâlinde güvenlik tedbirleri bakımından birlikte sorumluluğu ve veri sorumlusunun denetim görevini düzenler.
Kurulun 2023/1796 sayılı kararında, CDN hizmetindeki yapılandırma hatası nedeniyle kişisel verilerin erişime açılması incelenmiştir. Veri sorumlusu, teknik ve idari tedbirlerin sözleşmeyle hizmet sağlayıcıya bırakıldığını ileri sürmüş; Kurul ise bu yükümlülüğün sözleşmeyle bütünüyle devredilemeyeceğini vurgulamıştır. Kararın pratik sonucu açıktır: Sözleşme, taraflar arasındaki görev ve rücu ilişkisini düzenleyebilir; veri sorumlusunun kanundaki yerini silemez.
2022/711 sayılı kararda ise hizmet sağlayıcısı için yıllar önce oluşturulmuş bir hesabın olası giriş vektörü olduğu bir fidye yazılımı olayı değerlendirilmiştir. Kurul; hesap yaşam döngüsü, ağ izleme, log, anomali tespiti ve zafiyet yönetimi üzerinde durmuştur. Buradan “eski hesap kesin olarak saldırının sebebidir” sonucu çıkarılamaz. Çıkarılabilecek sonuç, sağlayıcı hesaplarının ve erişimlerinin de veri sorumlusunun denetim dosyasına dâhil olduğudur.
Öte yandan sağlayıcının rolü her işlem için aynı olmayabilir. Müşterinin talimatıyla hareket ettiği bölümde veri işleyen; kendi amaçları için karar verdiği başka bir bölümde bağımsız veya ortak veri sorumlusu olabilir. Sözleşmedeki başlık yardımcıdır, fakat belirleyici olan işleme amaçları ve esaslı araçlar üzerindeki fiilî kontroldür.
Bu rol incelemesine veri lokasyonu da eklenmelidir. Sunucunun Türkiye’de bulunması, bütün işlemenin Türkiye’de kaldığını göstermez. Yurt dışındaki destek ekibi, alt işleyen, felaket kurtarma ortamı, telemetri sistemi veya anahtar yönetimi hizmeti veriye erişebilir. KVKK m.9 bakımından aktarım mekanizması, yalnız ana veri merkezine değil bu fiilî erişimlere göre de değerlendirilmelidir.
Türkiye’de aynı olay için iki farklı saat işleyebilir
Türkiye’de siber olay bildirimi konuşulurken 7545 sayılı Siber Güvenlik Kanunu ile KVKK’nın birbirine karıştırılması kolaydır. Oysa iki düzenlemenin kavramları ve bildirim dili aynı değildir.
7545 sayılı Siber Güvenlik Kanunu, siber olayı bilişim sistemleri veya verilerin gizlilik, bütünlük ya da erişilebilirliğinin ihlali çerçevesinde ele alır. Kanun kapsamındaki kuruluşlar bakımından hizmet alanında tespit edilen zafiyet ve siber olayların Siber Güvenlik Başkanlığına gecikmeksizin bildirilmesi gerekir. Burada genel bir 72 saatlik üst sınır yoktur. KVKK’daki süreyi 7545 sayılı Kanun’a taşımak doğru olmaz.
KVKK tarafında ise Kurulun 2019/10 sayılı kararı, “en kısa sürede” ifadesini, ihlalin öğrenilmesinden itibaren gecikmeksizin ve en geç 72 saat olarak yorumlar. “Yetmiş iki saatimiz var” cümlesi bu nedenle doğru değildir. Bu süre bekleme süresi değil, gecikmeksizin bildirimin dış sınırıdır. Bilgiler tamamlanmamışsa aşamalı bildirim yapılabilir; sağlayıcının haftalar sonra hazırlayacağı kök neden raporu beklenmez. Veri işleyen de kendi nezdindeki ihlali veri sorumlusuna herhangi bir gecikme olmaksızın haber vermelidir.
Aynı olayda şirket, 7545 sayılı Kanun bakımından gecikmeksizin hareket ederken KVKK bakımından kişisel verinin kanuni olmayan yollarla elde edilip edilmediğini ve öğrenme anını ayrıca kayda alabilir. Bunlara BDDK, SPK, ödeme sistemleri, sağlık veya kritik altyapı gibi sektör kuralları da eklenebilir. Tek formun bütün yükümlülükleri karşıladığı varsayılmamalıdır.
AB bağlantısı varsa saat yeniden kurulur
Türkiye’deki her şirket, AB’de müşterisi veya bulut sağlayıcısı bulunduğu için GDPR, NIS2, DORA ve Cyber Resilience Act’in tamamına birden tabi olmaz. Önce ilgili tüzel kişi, kuruluş yeri, sektör, ürün, veri işleme faaliyeti ve üye devlet hukuku üzerinden bağlantı kurulmalı; ancak bundan sonra süre hesabına geçilmelidir.
| Düzenleme | Aranan olay | İlk dış bildirim | Devamı |
|---|---|---|---|
| GDPR m.33–34 | Kişisel veri ihlali ve ilgili risk eşiği | Veri sorumlusu için gecikmeksizin ve mümkünse farkındalıktan itibaren 72 saat | Yüksek riskte ilgili kişiye gecikmeksizin; bilgi aşamalı sunulabilir |
| NIS2 m.23 | Önemli olay | Farkındalıktan itibaren en geç 24 saatte erken uyarı | 72 saatte olay bildirimi; olay bildiriminden sonra kural olarak bir ay içinde nihai rapor |
| DORA | Major ICT olayı | Major sınıflandırmadan itibaren 4 saat içinde ve farkındalıktan itibaren en geç 24 saat | İlk bildirimden itibaren 72 saatte ara rapor; ara rapordan veya son güncellenmiş ara rapordan itibaren bir ay içinde nihai rapor |
| CRA m.14 | Aktif sömürülen zafiyet veya dijital ürün güvenliğini etkileyen ciddi olay | Farkındalıktan itibaren 24 saatte erken uyarı | 72 saatte bildirim; olayda bir ay, zafiyette düzeltme hazırlandıktan sonra en geç 14 günde nihai rapor |
GDPR m.33 bakımından veri işleyen, kişisel veri ihlalini öğrendiğinde veri sorumlusuna gecikmeksizin haber verir. Veri sorumlusunun “farkındalığı”, kişisel verilerin etkilendiği konusunda makul kesinlik oluştuğu anda doğar. Kısa bir ilk inceleme yapılabilir; fakat bu inceleme süreyi yapay biçimde ertelemek için kullanılamaz.
NIS2 bir direktiftir. Somut makam, usul ve bazı kapsam ayrıntıları ilgili üye devletin aktarma mevzuatıyla birlikte okunmalıdır. Bulut bilişim hizmet sağlayıcıları NIS2’nin dijital altyapı aktörleri arasındadır; bu durum müşterinin kendisini doğrudan NIS2 kuruluşu yapmaz.
DORA, kapsamındaki finansal kuruluşlara 17 Ocak 2025’ten beri uygulanır. Delegated Regulation (EU) 2025/301 bakımından dört saat, olayın major olarak sınıflandırılmasından; 24 saat ise farkındalıktan hareket eder. Bu iki başlangıç noktasını tek bir “dört saatlik süre” diye anlatmak hatalıdır.
Cyber Resilience Act m.14 bildirim yükümlülükleri 11 Eylül 2026’dan beri uygulanıyor. Buna rağmen her SaaS, PaaS veya IaaS olayı CRA kapsamında değildir. Bulut bileşeninin, üreticinin sorumluluğunda geliştirilen dijital unsurlu ürünün işlevi için gerekli bir uzaktan veri işleme çözümü olup olmadığı ayrıca incelenir.
Bu ayrımların ortak sonucu şudur: “Bir kuruma 72 saatte bildirdik” cümlesi, diğer bütün bildirimlerin yerine geçmez.
Sözleşmenin değeri olay günü anlaşılır
Bulut sözleşmeleri çoğu zaman satın alma aşamasında teknik eklerle birlikte imzalanır ve olay çıkana kadar açılmaz. O gün geldiğinde yalnız ana sözleşmeye bakmak da yetmez. Veri işleme eki, güvenlik eki, SLA, alt işleyen listesi, sipariş formu ve çevrim içi politikalar birlikte okunmalıdır.
Burada ilk bakacağım yer, sağlayıcının olay bildirim süresi ve bu süreyi başlatan tanımdır. Dış mevzuatta 24 veya 72 saatlik süre varsa, sağlayıcının müşteriye yalnız “makul sürede” haber vermesi pratikte işe yaramaz. Sağlayıcının, kök neden tamamlanmamış olsa dahi ilk bilgiyi kısa bir operasyonel süre içinde vermesi ve bilgiyi aşamalı olarak güncellemesi gerekir.
İkinci mesele log ve delile erişimdir. Müşteri hangi kayıtları ham biçimde alabilir? Saklama süresi nedir? Olay sonrası bağımsız uzmanla inceleme yapılabilir mi? Sağlayıcı, ticari sır veya başka müşterilerin güvenliği gerekçesiyle hangi kısmı sınırlayabilir? Bu sorular sözleşmede hiç cevaplanmamışsa, güçlü görünen bir güvenlik taahhüdünün olay günü değeri sınırlı kalır.
Alt işleyen hükümleri de yalnız isim listesinden ibaret değildir. Değişiklikten önce bildirim, itiraz imkânı, güvenlik yükümlülüklerinin alt işleyene aktarılması, veri lokasyonu ve olay bilgilerinin ana sağlayıcı üzerinden gecikmeden müşteriye ulaşması gerekir. Özellikle GDPR m.28 bakımından ilk veri işleyenin alt veri işleyenin ifasından veri sorumlusuna karşı sorumluluğu devam edebilir.
Sorumluluk sınırı, tazminat ve mücbir sebep hükümleri olayın sonunda değil başında okunmalıdır. Türk Borçlar Kanunu’nun 112. maddesi, gereği gibi ifa etmeyen borçlunun kusursuzluğunu ispat etmedikçe zarardan sorumluluğunu düzenler. Ağır kusurdan sorumluluğun önceden kaldırılması m.115 uyarınca geçerli değildir. Standart bulut şartları ayrıca genel işlem koşulları bakımından incelenebilir.
Bir siber saldırının üçüncü kişi tarafından yapılması, tek başına mücbir sebep sonucu doğurmaz. Olayın öngörülebilirliği, alınabilecek tedbirler, güncelleme ve yedekleme düzeni, sağlayıcının kontrol alanı ve sözleşmedeki tanım birlikte ele alınır. Aynı şekilde sorumluluk sınırının bulunması da her talebin o sınırda kalacağı anlamına gelmez; gizlilik, veri ihlali, ağır kusur, tazminat ve düzenleyici talepler için istisnalar kontrol edilmelidir.
Kanunî bildirim ile rücu ilişkisini de ayırmak gerekir. Şirket, kendi bildirim yükümlülüğünü zamanında yerine getirirken sağlayıcının sözleşmeye aykırılığına dayalı hizmet kredisi, zarar, tazmin veya rücu haklarını saklı tutabilir. “Sağlayıcı sorumluysa ben bildirmem” yaklaşımı, iki ayrı hukukî ilişkiyi yanlış biçimde birleştirir.
İlk 72 saat gerçekte nasıl ilerler?
İyi bir olay planı, hukukçudan ilk iki saatte nihai kusur raporu istemez. Bunun yerine hangi kararın ne kadar bilgiyle verilebileceğini belirler.
İlk saatler
Kriz lideri, bilgi güvenliği, hukuk, veri koruma, ilgili iş birimi, satın alma ve iletişim irtibatları aynı kanala alınır. Olay dosyası açılır; zamanlar hem yerel saatle hem UTC olarak kaydedilir. Döngüsel loglar, anlık görüntüler ve sağlayıcı destek kayıtları için koruma talebi gönderilir. Sistemin izole edilmesi veya kontrollü biçimde çalışmaya devam etmesi kararı teknik ekiple birlikte alınır.
Bu aşamada hukuk ekibinin yapacağı en değerli işlerden biri, bilinenlerle varsayımları ayırmaktır. “Veri dışarı çıkarılmadı” ile “veri çıkışına dair henüz bulgu yok” aynı cümle değildir. Yönetim notunda bu ayrım korunmalıdır.
İlk gün
Etkilenen sistem, veri, ülke ve tüzel kişi haritası çıkarılır. Müşteri ve sağlayıcı kontrol alanları ilk loglarla karşılaştırılır. 7545 sayılı Kanun, KVKK ve sektör kuralları bakımından ilk bildirim kararı oluşturulur. AB bağlantısı varsa GDPR, NIS2, DORA ve CRA, önce tüzel kişi ve faaliyet bazında test edilir.
Sigorta poliçesi, önemli müşteri sözleşmeleri ve finansman belgeleri de unutulmamalıdır. Bazı sözleşmeler düzenleyici bildirimden daha kısa müşteri bildirimi veya önceden onay şartı öngörebilir. Sağlayıcının bilgi vermemesi, gecikmesi veya çelişkili açıklaması yazılı biçimde kayda geçirilir.
İkinci ve üçüncü gün
KVKK veya GDPR bildirimi gerekiyorsa, nihai kök neden raporu beklenmeden mevcut bilgiyle aşamalı bildirim yapılır. İlgili kişilere bildirim gerekip gerekmediği ayrıca kararlaştırılır. NIS2, DORA veya CRA uygulanıyorsa bunların kendi muhatap ve formatları izlenir.
Sağlayıcının raporu müşterinin kendi kayıtlarıyla karşılaştırılır. Uyuşmayan saatler, farklı kişi sayıları veya “erişim olmadı” sonucunun hangi delile dayandığı açıkça sorulur. Yönetim organına yalnız olay özeti değil; bilinmeyenler, yaklaşan süreler, seçenekler, maliyetler ve delil kaybı riski sunulur.
Yetmiş ikinci saatin dolması dosyanın kapandığı anlamına gelmez. Kök neden, güvenli geri dönüş, ilgili kişi iletişimi, nihai düzenleyici rapor, sigorta ve rücu çalışması bundan sonra olgunlaşır. Bildirim yapılmayan düzenlemeler bakımından da gerekçeli karar kaydı tutulması gerekir.
Bu akış, siber olayın ilk 24 saatindeki bildirim ve delil adımları ve şirketlerin genel siber güvenlik yükümlülükleri ile birlikte okunabilir. Başkanlık süreci bakımından Siber Güvenlik Başkanlığından gelen resmî yazı ve denetim rehberi ayrıca yol gösterir.
Aynı teknik olay, üç farklı hukukî sonuç doğurabilir
Bir nesne depolama alanının yanlış yapılandırma nedeniyle kısa süre internetten erişilebilir kaldığını düşünelim. Burada ilk soru, yetkisiz erişimin yalnız mümkün olup olmadığı değil, gerçekleşip gerçekleşmediğine dair hangi logların bulunduğudur. Erişim logları 24 saat içinde silinecekse delil koruma, kök neden tartışmasından önce gelir. KVKK ve GDPR bildirimleri kişisel veriye etki üzerinden, 7545 sayılı Kanun ise kendi siber olay çerçevesi içinde ele alınır.
Başka bir olayda bir bulut bölgesi fidye yazılımı nedeniyle üç saat hizmet veremeyebilir; sağlayıcı veri çıkışına ilişkin bulgu olmadığını söyleyebilir. Burada kullanılabilirlik ve iş sürekliliği ilk plandadır. Ancak yedeklerin, anahtarların ve yönetici hesaplarının güvenilirliği doğrulanmadan olayın yalnız kesintiden ibaret olduğu söylenemez. KVKK bildiriminin gerekip gerekmediği, “fidye yazılımı” etiketine değil kişisel veriye ilişkin bulguya göre kararlaştırılır.
Yurt dışındaki bir alt işleyenin ayrıcalıklı destek kimliği sızdığında ise mesele farklılaşır. Hesabın Türkiye’deki müşteri ortamına erişip erişmediği bilinmiyorsa alt işleyen zinciri, oturum kayıtları, yetki kapsamı, MFA, destek erişim ülkeleri ve aktarım mekanizması birlikte incelenir. Ana veri merkezinin Türkiye’de olması tek başına yeterli cevap değildir. Yurt dışı boyutu için kişisel veri aktarımı seçenekleri ayrıca ele alınmalıdır.
Bu örneklerin ortak noktası, olay adının tek başına hukukî sonucu belirlememesidir. Sonucu; etkilenen varlık, fiilî rol, delil, ülkesellik ve uygulanabilir düzenleme birlikte belirler.
Sonuç
Bulut hizmeti, uzmanlık ve ölçek sağlar; fakat olay anındaki hukukî kararı müşterinin elinden almaz. Sağlayıcının raporu gecikebilir, alt işleyen zinciri görünmeyebilir ve kök neden haftalar sonra kesinleşebilir. Şirketin bildirim süreleri, delil saklama penceresi ve müşterilerine karşı yükümlülükleri ise bu sırada işlemeye devam eder.
Şirketin savunması, sağlayıcıyı ilk saat içinde suçlamasına değil, o saatte neyi bildiğini ve neden o kararı verdiğini gösterebilmesine bağlıdır. İyi tutulmuş olay kaydı, çoğu zaman sonradan yazılan en kapsamlı rapordan daha değerlidir.
Kısa cevaplar
Sağlayıcının hacklenmesi veri sorumlusunu kurtarır mı?
Kendiliğinden kurtarmaz. Veri sorumlusunun sağlayıcı seçimi, denetim, yapılandırma ve olay yönetimi yükümlülükleri incelenir. Sağlayıcının kusuru ve sözleşmeye aykırılığı ise tazminat veya rücu bakımından ayrı bir konudur.
Her bulut olayında 72 saat var mı?
Hayır. KVKK’daki 72 saat, kişisel veri ihlalinin öğrenilmesine ilişkin üst sınırdır. 7545 sayılı Kanun “gecikmeksizin” der. NIS2, DORA ve CRA ise farklı kapsam, eşik ve başlangıç anları kullanır.
Sağlayıcı ham logları vermiyorsa ne yapılabilir?
Önce sözleşmedeki olay yardımı, denetim ve kayıt erişim hükümleri işletilir; silinme süresi dolmadan somut bir delil koruma talebi gönderilir. Ret sürerse ihtar, kontrollü bağımsız inceleme, yetkili makam kanalı ve şartları varsa delil tespiti gündeme gelebilir.
Sunucunun Türkiye’de olması yurt dışı aktarımı dışlar mı?
Hayır. Destek erişimi, yedek, felaket kurtarma, telemetri, anahtar yönetimi ve alt işleyen ülkeleri de incelenmelidir. Veri merkezi adresi, bütün işleme zincirini tek başına göstermez.
Siber saldırı her zaman mücbir sebep midir?
Üçüncü kişinin saldırısı, tarafları her durumda sorumluluktan çıkarmaz. Öngörülebilirlik, alınabilecek tedbirler, kontrol alanı, yedekleme, kurtarma ve sözleşme hükmü birlikte değerlendirilir.
Bilgilendirme notu: Bu yazı genel hukukî bilgilendirme amacı taşır. Somut olayın teknik bulguları, tarafların sözleşmeleri, sektör mevzuatı, ülkesellik ve yetkili makam uygulaması incelenmeden belirli bir bildirim talimatı veya hukukî görüş olarak kullanılamaz. Mevzuat ve resmî uygulamalar yayın tarihinde yeniden kontrol edilmelidir.
